23 Haziran 2015 Salı

genelde SÜRPRİZler beni pek mutlu etmez ama bu...

Vay canına! Hah! Birkaç ay önce, okul yılının ortalarındaydı sanırım net hatırlayamıyorum ama baya önce kendi bloğumu açmaya çalıştığımda bir türlü bulamamıştım internette ve uzun süre giriş yapmadığım için kendiliğinden kapandığını düşünmüştüm. Cahillik yanılması, ben böyle düşündüm ama böyle bir şey gerçekten mümkün mü bilmiyorum. :D Şimdi bir şekilde başka bloglara bakarken kendi bloğumun kapanmadığını fark ettim. Çok sevinçliyim. Blogları okudukça tekrar blog açma isteği hissediyordum içimde ama tek başıma iyi olduğumu düşünmediğimden dolayı bir arkadaşı ikna etmeyi planlıyordum. Bloğumun kapanmadığını keşfetmem çok iyi oldu. Sönük ve tenha bir bloğum olsa bile bir süre daha tek başıma burada takılabilirim. :) Zaten asıl maksat içimi dökmek, anlatamadıklarımı buraya aktarmak ve tesadüfen biri bloğuma rastlar, eğer ufacık da olsa kendisinden kırıntılar görüp değer verir düşüncesiyle mutlu olmak. 
Denizin diplerine saplanmış yıllaaaaaar yıllar öncesinden kalma bir bozuk para gibi, bir değeri yoktur ama onu bulan araştırmacı ve maceracı ruhların içinde büyük heyecanlar ve anlamlar uyandırır. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder