30 Eylül 2015 Çarşamba

iyi değilim.

Kendimle dünya, kendimle abim, kendimle ailem, kendimle arkadaşlarım arasında sıkışmış vaziyetteyim. Bir kendim bile olduğundan emin değilim. Varlığımı hissetmek? Bir "ben" mevcut mu? İçim bomboş. Dolduramıyorum. Zaten yokmuşum gibi hissediyorum, olmayı bilmiyorum. Bu durumda dünya sahnesinden silinmek istiyorum. Hedefim değil burada adımı duyurmak, hayalim değil dünyaca tanınmak. Ama bir parçasının bile beni bilmesi için isteğim yok artık. Benki kendimi bilmiyorum. Olmayan bir şey nasıl bilinir. Ben nasıldımki? Ben neydimki? Ne değerim vardı? Bana yüklenenler değil, benim ne değerim vardı? Neyim vardı? Boşum... Peki ne ayakta dikilmemi sağlıyor?


I sometimes wish I'd never been born at all...





7 yorum:

  1. yaaa baksanaa, bi yazıda bi iyice annatsanaaaa. bu yazını daha önce de okudum gelip. neler yaşıyon neler oluyor bi söleseneeee. neden kötü hissediyon kii kendini. bi annatsanaaa.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ya benim en büyük problemim kendim heralde. Onu da anlatmak zor ve bütün açıklığıyla anlatmak da yürek istiyor. :D Bütün sorunlarımın kaynağının ben olduğum düşüncesi de utanç veriyor.

      Sil
    2. ya hepimiz öyleyiz ki. hep sorun kendimizdir. hepimiz kendimizle uğraşıyoruz. o zaman belki önce kendimizi keşfetmek gerekiyodur yaa. :)

      Sil
    3. Nasıl keşfedilir? :)

      Sil
    4. bak bunu çok düşündüm ki. sanırım önce biraz yalnız kalmaya ihtiyacın var. evde veya başka yerde uzun uzun yalnız kal bence. notlar al kendinle ilgili ki. uzun uzun yalnız kal ama. insanların karşısına çıkma zorda kalmadıkça. kendini dinle bi iyice. yani biraz kendini keşfe çık. iç yolculuk diyolar buna. :)

      Sil
    5. bunun dışında, birkaç kişisel gelişim kitabı bulsana. ama gereksiz olmasın. bak eysenck var, onun bi test kitabı var. biraz test çöz ve o testler sonunda kişiliğinin temelleri ortaya çıkar gerçekten de. olmazsa ben de sölerim sana bikaç kitap.

      kendini tanıyıp kendini kabul etmelisin işte. sen kabul etmiyon gibi. hepimiz böyleyiz ama sadece sen değil. bizim ülke böyle. hep arayış içinde kalıyoz.

      bunun dışında, bir de, uzakdoğu felsefeleri var, zen, tao gibi. böyle bişeyler okuyabilirsin. bir giriş olarak bak, kim ki duk "dört mevsim" biz izlesene.

      kendimizle çatışmak ve stres iyi bişi ya. böle gelişiriz ki, kendimizle barışmak en zor şey yaaa.

      konuşuruz ki yinee. :)

      Sil
    6. Evet, kendimi kabul edemiyorum. Tam yerine bastın. :D Kendi içime yolculuktan da girip de çıkamadım gibi. Ama iyiye gidiyorum sanırım dediğin gibi ve bana kitap tavsiyeleri verirsen çok sevinirim. :) Bu önerdiklerine de bakarım, duymuştum. :)

      Sil