26 Eylül 2015 Cumartesi

yazıların en zor kısmı başlık :D

Bağlandığım bir Kore grubu yoktu şu zamana kadar. Sadece bir şekilde keşfettiğim-çoğunluğu da dizi ve filmlerden- beğendiğim şarkıları dinliyordum. BTS'i nerden gördüm hatırlamıyorum üzerinden kısa bir zaman geçmiş olmasına rağmen ama bir merakla açıp dinlediğim ilk şarkıları şu:


Şarkının sözleri olsun, danslarındaki güç olsun hoşuma gitti. Bir ara bu sene iyi ve istikrarlı bir şekilde ders çalışmak istediğim için gaza getirebilecek bir şarkı olduğunu düşündüm. Bundan sonra bir şarkılarını daha dinledikten sonra daha çok eğlence ya da grubu tanıtma amaçlı çekilen videolara baktım. Bir süreliğine Amerika'ya gönderilmişler. American Hustle Life adı altındaki videolarda o zamanki kısa eğitimleri gösteriliyor. Hip-hop grubu olarak tanınmasına rağmen kendilerini hip-hop ile kısıtladıklarını sanmıyorum. Üyelerinden ve liderleri Rap Monster'ın geçen paylaştığım videosunda da bu anlaşılıyor. 
Diğer K-pop gruplarından falan farklılar ve bunların arasındaki duruşlarını seviyorum. Ne kadar çok çalıştıklarını, istedikleri konuma ulaşabilmek için uğraştıklarını vurguluyorlar, videolarla destekliyorlar. Garip gelebilir bazı insanlara. Yani gösteriş olarak da algılanabilir, çalıştıklarını da insanların gözüne sokuyolar, işleri bu, denilebilir. Fakat ben bunun K-pop piyasasında ve hatta tüm dünyanın popüler kültür piyasasında gerekli olduğunu düşünüyorum. Çünkü hakketmediği halde popüler olup para kazanan bir çok insan var, gerçi sırf müzik piyasasında da değil her yerde, her alanda mevcut bunlardan.  
Açık söyleyeyim K-pop gruplarını da küçümsüyordum biraz, hoşuma giden bazı şarkıları olsa da. Bana çok yüzeysel geliyordu. Biraz da pop olmasından kaynaklı. Pop müziğe sürekli ön planda olmasından, yaydığı boş ve yüzeysel yaşam tarzı anlayışından dolayı ön yargılıyımdır. Fakat bu grupların çalışma temposunu görünce ön yargım kırıldı. Yaşamları sırf yaptıkları işe odaklı ve ben kendilerine kendileri için vakit ayırabildiklerinden bile şüpheliyim. Hakkını vererek çalışan, bir amaç için uğraşan insanlara da laf söyleyemem öyle. Yine de pop müziği, popüler kültürü bağrıma basmadım tabi. İçinden iyi şeyler de çıksa ne olduğunu, insanları nasıl kötü etkileyebildiğini de biliyorum ve ben FARKLI OLANı seviyorum ya. :)
Herkesin sevdiği şeyleri sevmiyorum, herkesin baktığı tarafa bakmak istemiyorum, herkesleşmekten korkuyorum. Dikkat çekmeyeni keşfetmek, yapılmayanı yapmak, görülmeyeni görmek istiyorum. 


2 yorum:

  1. kore dizileri çok masum şeker ya. en sonda demişsin ya hepimiz kendi kimliğimizi oluşturmak için farklı olmaya çalışıyoruz işte. ama hepimiz birbirimize benziyoz ama aslında işte :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet haklısın. Ne kadar farklı olmak için çabalasak da temelde aynı şeyler yatıyor, hepimiz insanız sonuçta. Hepimiz sevilmek istiyoruz, ilgi istiyoruz, hepimizin derinliklerinde birtakım korkular var, haksızlığa uğradığımız oluyor, sevdiklerimiz özel kişiler oluyor, fazlasıyla kendimize dalsak da bir an gelip empati kurmamıza neden oluyor bazen de başkası için ağlıyoruz, başka bir insanda kendi acımızı görüyoruz. Benim kastettiğim daha çok sürüdeki koyun olmamak ya da en azından sürüdeki deli koyun olmak. :D

      Sil