3 Ekim 2015 Cumartesi

going and then coming back my blues... uuuu uuu uuu mmm...

Vauv! İlk hafta beklediğimden iyi geçti aslında. :) Tanıştığım yeni insanlar oldu, gayet de sıcak ve bana yakın hissettiriyorlar. Bölümün soğukluğunu onlar da fark etmiş bu arada. Geçen sene aptallık yarı dönemde bölüme geçerek aptallık ettiğimi düşünüyordum. Şu an bilemiyorum, belki de götürüleri getirilerinden daha fazladır ama geçtiğim için pişman değilim. Şunu da fark ettim. Birinci sınıflar için bu sene bölüme alışma senesi olacak. Bölümü, okuldaki insanları daha önceden gözlemleme fırsatı yakaladığım için ve alışma faslını yarı dönemle atlattığım için kendimi biraz daha rahat hissediyorum.
Yalnızlığı çokça hissettiğim için grupların dışında kalmış kişilerle iletişim kurmak ve yanlarında olmak istiyorum. Yakın bir arkadaş gibi hissettiremesem de en azından onları da rahat hissettirmek istiyorum ortamda ama bunu her zaman ve herkese yapamıyorsunuz. Yalnız hissettiren biri olmak da korkularım arasında. Fakat siz ne kadar istemeseniz de insanlara yalnız hissettirebiliyorsunuz ve bu sizin elinizde de değil her zaman. Ne kadar uğraşsanız da öyle hissettiriyorsanız öyle hissettiriyorsunuzdur. Hatta böyle durumlarda aşırı çabalamak işi daha da berbat ediyor. Biraz da sizin ve karşınızdakinin kim olduğuyla alakalı. Uyuşmuyorsa uyuşmuyor.
Bazen de ipleri bırakmak gerekiyor. Sal açılsın, olacağı varsa bir bakmışsın kendiliğinden bağlanıvermiş.



2 yorum:

  1. çok fazla hassas ve ince düşüncelisin sen. detaycısın. boşver insanları ya. kendi keyfine bak nolur yaa üzülmeee :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :) Sağol, çok iyisin. :) Nasıl anladın ya? :) Değiştiremiyorumki. Gereği de yokmuş düşünmemin, bıraktım. :)

      Sil