20 Ocak 2017 Cuma

söylüyorum

Ya Tanrı bize korkulacak ve cezalandırıcı yüce varlık olarak değil de, az bir farklılıkla yanlışlarımıza rağmen nasıl gelişip büyüdüğümüzle, başarılarımızla gurur duyacak kudretli bir büyük olarak öğretilseydi; biz Tanrı ile korkuda değil, anlayışta tanışsaydık? İyi-kötü edebiyatı yerine öğrenmek işin içinde olsaydı?

Hocamın bana söylediklerini anlıyorum ama doğru gelmediği için kabul edemiyorum içimde. Babamın söylediklerini de anlıyorum ama böylesine tutarsızlık içindeyken daha fazla dinleyesim gelmiyor.

Hadi onu bunu bırak da sanki beynimde bir evren var yalnızca tek bir varlığın görebileceği; anlatmaya kendi gücüm bile tamamen yetmez muhtemelen. Doğru cümleleri kursam bile net bir şekilde algılanacağı meçhul.
Bildiğim tek bir yöntem var tüm bu karmaşanın arasında; o da, sakinliği - iç sükuneti - korumak.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder