21 Haziran 2017 Çarşamba

günaydın

   Benimle ilgilenmeyi (take care of) bırakmasını bu kadar istedikten ve sağladıktan sonra hala istiyorum o ilgiyi, hala özlüyorum. Biliyordum hala isteyeceğimi ve üzüleceğimi. Gözleri artık sadece sokaklarda, sanırım. Ona aşık olduğum düşüncesiyle kendimi kandırarak bu ilgi isteğini kendimce meşrulaştırmaya çalışmış olmalıyım. Kime meşrulaştırmak peki? Kendime, biraz daha eşelersek aslında başkalarına. Çünkü ilgi arsızı şımarıklardan olmamalıydık, değil mi? Peki bu aşık olma düşüncesiyle nasıl meşrulaştırılır ki? İnsanın aşık olduğu kişiden ilgi beklemesi doğaldır çünkü. İlgi talep etmemeye şartlanmış, bağımsız bir birey haline gelmeye çalışan ve bunu tek başına kazanmayı arzulayan bir çocuk meşrulaştırmadan böyle bir talepte bulunamaz. Hep ilgi ihtiyacı duymadığıma inanmak istedim. Tekrar tekrar bunu duyurdum kendime. Çok az bir ilgi yeterli olurdu ya da. Fazlası gereksiz ve rahatsız edeci bir artıktı çünkü. Ama, lanet olsun, hala takdir bekleyen kız çocuğuyum ve ilgiye açım.
   Bastırmakla hiçbir sorundan kurtulamayacağımı uzun zamandır biliyorum, ne yazık ki bu baş edemediklerimi bastırmama - saklamama - engel olamadı. Artık Friends dizisinde Joey'nin Chandler'a bağlanma sorunu için verdiği öneriye uymam daha yararlı olur belki: Korkunla yüzleş. İlgi delisi bi manyak olmaktan mı korkuyorsun; madem ilgi istiyorsun, talep et o zaman ya da ilgi görmek için uğraş.

not: Siz de kendimi tekrarladığımı düşünüyor musunuz yoksa yine kendi yanılgıma mı düşüyorum? Peki 'yine' kendi yanılgıma düşüyorsam bu da bir kendini tekrar etme durumu değil midir? :D

Sorun değil ama, Westworld dizisindeki labirent felsefesi ile kendimi yatıştırıyorum: İçinde bulunduğumuz döngüde kendimizi tekrar ederek, çıkmaz sokaklarımızın duvarlarına toslayarak... sonunda en baştan değişen seçimlerimizle kendi kurtuluşumuza ulaşacak ve labirentten çıkacağız.

Nıaah! Bu diziden bir ara ayrı olarak bahsedecektim ama neyse, olsun. :D


mamma mia filmi - dancing queen

4 yorum:

  1. çok içten katıldım mben bu yazıya hatta bu yazıyı ben kaleme almış olabilir miyim diye bir tereddüt yaşadım yok yok bunu ben de yazmış olabilirim nasıl da aynı şeyleri hissediyorum duy da inanma...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ahahahah :D Sevindim ya böyle düşünmene. ;) <3

      Sil
  2. bu arada şarkıya da bayılırım ve de filmine :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Geçen izledim ben de filmi, aslında yarısına kadar izledim. Bu aralar aşk filmlerini yarıda kapatıyorum. :D Filmde en çok bu sahne hoşuma gitti bi de. Abba'nın söylediği asıl halini değil de filmdeki halini indirdim; daha hareketli geliyor ve baya moral düzelten bi şarkı. :)

      Sil