14 Ocak 2018 Pazar

karaltı

   12:30 gibi evden çıkmıştım. Hastaydım fakat yine de arada hafif tempoda koşturuyordum. Dolmuşla metro durağına gidip Kızılay metrosuna bindim. Çaprazımdaki beyaz ikili koltuklardan birine çocuklu bir kadın oturdu. Çocuğun bebek arabasını da önüne çekti. Bebek arabasına ihtiyacı yoktu fakat fazla da büyük değildi çocuk. Yol boyunca kendi kendine konuşarak oyalandı. Yolculuk sırasında pencereden bir dışarıyı bir insanların yansımalarını izliyordum. Bir ara ben, izlendiğim hissine kapıldım, istemsizce kafamı çevirdiğimde karşı vagonun camından bana bakan kapüşonlu bir karaltı gördüm. Yavaş yavaş yaklaşarak kocaman açılmış gözlerini bana doğrulttu, cama yapışacak kadar yaklaşmıştı. İçimi korku kaplamıştı fakat ne kıpırdayabiliyor ne de bakışlarımı kaçırabiliyordum. Bir an biri bana sesleniyormuş gibi geldi, irkilmiştim. Tekrar karşıya baktığımda kapüşonlu karaltı yok olmuştu.
   Sınava yetişme kaygısıyla çabuk aklımdan çıkmıştı o görüntü, o an... Akşam eve gittiğimdeyse aklıma düşecekti tekrar. Sonradan yaşanacaklar ise tedirginliğimi artıracak ve sınavların tamamen aklımdan çıkmasına yol açacaktı. Bir hafta sonra ise korkum kendimi aptal gibi hissetmeme sebep olmuştu.

--------------

Dar sokak arası yalnızca tek kişinin geçebileceği genişlikteydi. İki yandaki taş binalar o kadar uzundu ki gün ışığı zar zor ulaşıyordu. Dar boşluk yağmur sonrası bir kaç su birikintisinin dışında bomboştu ve bir de sondaki uçta tanıdık bir figür duruyordu. Tek ayağı kalkık duvara yaslanmış bir şekilde bekliyordu. Kalın montunun tüylü kapüşonu yüzünün yarısını kapatmıştı. Kız sıkışan kalbinin de etkisiyle duvarların üstüne yürüdüğü yanılgısına uğradı, buz kesmişti. Metrodaki o günden sonra bir kaç kabus görmüştü ama karşısına çıkacağını düşünmemişti. Tüyler ürpertici ifadesini tekrar görmekten korktuğu için bakışlarını figürün ayaklarından ayıramıyordu. Usulca geri geri yürümeye başladı. Dar aralıktan çıkıp başka bir yolu takip etmesi gerekiyordu. Biraz geri gittikten sonra öndeki figür açıklıktan ayrıldı. Yine de ilerlemekten korktuğu için öylece yerinde duruyordu kız. Biraz sonra birinin çantasından tuttuğunu hissetti. Birden geriye doğru çekildi ve bir çift el onu aralıktan çıkarıp iki ayağının üstüne bıraktı.   






9 yorum:

  1. heeey çok heyecanlı bu, sonra ne oldu, gizemli, kara film gibi :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. henüz yazmadım ama devamı gelsin ister misin? :)

      Sil
    2. isterim, diğerlerinin de devamı gelebilir, sonra yazdıklarının, bi de daha önce vardı ya, iki arkadaş da, onlar da olabiler :) gizemli hep dilin.

      Sil
    3. :D :D peki. bi bakayım hangilerine devam edebiliyorum. :)

      Sil
  2. Sonra ne oldu peki? Yoksa devamını okuyucunun hayallerine mi bırakanlardansınız? Kaleminize sağlık...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. Devamını henüz yazmadım. Bilemiyorum, bu hikayemi bitirir miyim. Bazen gizemli kalması hoşuma gidiyor sanırım. :D

      Sil
  3. Blogunu yeni keşfettim, hikayeler muazzam. Devamının gelmesi dileğiyle :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hoşgeldin. :) Beğenmene sevindim. Teşekkür ederim. Senin de blogun varmış, güzel görünüyor. Daha ayrıntılı bakacağım şimdi. :)

      Sil